Grupa docelowa

Odbiorcy progresywni i lewicowi

Wszystkie narracje wymierzone w tę grupę — od ostatnio najaktywniejszych.

Dyskredytowanie ukraińskich instytucji państwowych przez przypisywanie im „metod terrorystycznych”
Ukraińskie siły zbrojne i służby specjalne przedstawiane są jako struktury przestępcze, które świadomie narażają cywilów i stosują pozasądowe egzekucje. Zasoby propagandowe wykorzystują tragiczne skutki rosyjskich ostrzałów i pojedyncze incydenty kryminalne, by forsować tezę o „państwie terrorystycznym”, z którym Polska nie powinna współpracować.
Deprecjonowanie polskiej polityki zagranicznej jako „irracjonalnej histerii”
Polskie elity polityczne przedstawiane są jako niekompetentne i oderwane od rzeczywistości podmioty, które bezpodstawnie podsycają strach przed rosyjską agresją. Propaganda promuje przekonanie, że Warszawa narzuca sojusznikom swoje błędne prognozy, ignorując pragmatyczne rozwiązania geopolityczne, takie jak przekształcenie Ukrainy w neutralną „strefę buforową”.
Przedstawianie USA jako „agresywnego imperialisty” tracącego globalne wpływy
Stany Zjednoczone przedstawiane są jako wyczerpane mocarstwo, którego potęga militarna rzekomo nie jest w stanie stawić czoła siłom regionalnym takim jak Iran. Propaganda skupia się na wyczerpywaniu amerykańskich arsenałów wskutek pomocy dla Ukrainy i wieszczy nieuchronną porażkę Waszyngtonu w globalnej konfrontacji.
Dyskredytowanie ukraińskich władz przez przedstawianie Zełenskiego jako „zarabiającego na wojnie”
Wołodymyr Zełenski przedstawiany jest jako główna przeszkoda dla pokoju, rzekomo osobiście zainteresowana przedłużaniem konfliktu, by utrzymać władzę i pomnażać majątek. Zasoby propagandowe wykorzystują manipulacyjnie interpretowane wypowiedzi byłych urzędników, by przerzucić winę za ofiary i straty gospodarcze z agresora na ukraińskie kierownictwo.

Dyskredytowanie ukraińskich instytucji państwowych przez przypisywanie im „metod terrorystycznych”

Deprecjonowanie polskiej polityki zagranicznej jako „irracjonalnej histerii”

Przedstawianie USA jako „agresywnego imperialisty” tracącego globalne wpływy

Dyskredytowanie ukraińskich władz przez przedstawianie Zełenskiego jako „zarabiającego na wojnie”

Dyskredytowanie ukraińskich instytucji państwowych przez przypisywanie im „metod terrorystycznych”

Deprecjonowanie polskiej polityki zagranicznej jako „irracjonalnej histerii”

Przedstawianie USA jako „agresywnego imperialisty” tracącego globalne wpływy

Dyskredytowanie ukraińskich władz przez przedstawianie Zełenskiego jako „zarabiającego na wojnie”