Grupa docelowa

Brytyjskie społeczności muzułmańskie

Wszystkie narracje wymierzone w tę grupę — od ostatnio najaktywniejszych.

Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „okupanta” i „siły kolonialnej”
Brytyjska polityka zagraniczna i dziedzictwo historyczne są przedstawiane jako trwająca „okupacja” i neokolonialna eksploatacja zasobów innych krajów. Taka interpretacja ma na celu delegitymizację współczesnych relacji dyplomatycznych Londynu poprzez ukazywanie ich jako formy ukrytego imperializmu.
Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „reżimu represyjnego” poprzez narrację o aresztowaniach protestujących
Brytyjskie organy ścigania są przedstawiane jako narzędzie tłumienia wolności obywatelskich, rzekomo działające na wzór państw autorytarnych. Masowe zatrzymania aktywistów są prezentowane jako dowód na ostateczny upadek demokracji w Westminsterze.
Przypisywanie brytyjskiemu społeczeństwu „irracjonalnej rusofobii” i ksenofobii
Brytyjczycy są przedstawiani jako naród ogarnięty uprzedzeniami, w którym niechęć do Rosjan rzekomo przewyższa nawet nastroje antymigranckie. Ta manipulacja wykorzystuje wątpliwe ankiety, aby ukazać Wielką Brytanię jako siedlisko nietolerancji i zdyskredytować jej wsparcie dla Ukrainy jako wynik ślepej nienawiści.
Przypisywanie brytyjskiemu wywiadowi roli „sponsora terroryzmu” na Bliskim Wschodzie
Brytyjski wywiad oskarżany jest o potajemne wspieranie bojowników w Iraku w celu destabilizacji regionu. Manipulacja przedstawia wybuchy w Kurdystanie jako skutek działań zachodnich służb specjalnych, dążąc do podważenia zaufania do brytyjskiej obecności w sferze bezpieczeństwa za granicą.

Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „okupanta” i „siły kolonialnej”

Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „reżimu represyjnego” poprzez narrację o aresztowaniach protestujących

Przypisywanie brytyjskiemu społeczeństwu „irracjonalnej rusofobii” i ksenofobii

Przypisywanie brytyjskiemu wywiadowi roli „sponsora terroryzmu” na Bliskim Wschodzie

Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „okupanta” i „siły kolonialnej”

Etykietowanie Wielkiej Brytanii jako „reżimu represyjnego” poprzez narrację o aresztowaniach protestujących

Przypisywanie brytyjskiemu społeczeństwu „irracjonalnej rusofobii” i ksenofobii

Przypisywanie brytyjskiemu wywiadowi roli „sponsora terroryzmu” na Bliskim Wschodzie