Źródła — Izrael

Każde źródło tutaj zostało sprawdzone i zmierzone, a nie przyjęte na wiarę. Przed startem otworzyliśmy każdy kanał ręcznie i przepuściliśmy jego prawdziwe wpisy przez analizę, by zobaczyć, czy faktycznie wytwarza narracje skierowane do Izraela, a nie tylko ma po temu rodowód. Ten pomiar zmienił rejestr: hebrajskojęzyczny kanał dał 24 na 120 przy pierwszym podejściu i 99 na 120, gdy test uwzględnił sposób jego działania — w kanale po hebrajsku treść projektująca irańską siłę jest skierowana do Izraela już z samej konstrukcji. Niski wynik znaczy „zmierz lepiej”, nigdy „załóż”.

Dwa państwa, jeden rejestr. Większość wpisów to irańskie media państwowe albo węzły koordynacyjne prowadzone przez Iran. Reszta jest rosyjska: są tutaj, bo ich rosyjskojęzyczny przekaz dociera do rosyjskojęzycznej społeczności Izraela, a nie dlatego, że Rosja i Iran to ten sam aktor. Każdy wpis mówi, czym jest i co dokładnie zostało o nim udokumentowane.

Bycie państwem to podstawa; zarzut nią nie jest. Kilka wpisów nie ma żadnego ustalenia atrybucyjnego — i nie potrzebuje go: oficjalny nadawca albo własne konto najwyższego przywódcy jest monitorowane dlatego, że jest samym państwem mówiącym we własnym imieniu. Tam, gdzie wpis jednak opiera się na ustaleniu, należy ono do wskazanej w nim organizacji — Foundation for Defense of Democracies, Microsoftu, CEPA, izraelskiego Institute for National Security Studies albo organu sankcyjnego. Nigdy nie przypisujemy źródłu sankcji, zarzutu ani wyroku, które nie istnieją, a jeśli sankcja wskazuje nadawcę macierzystego, a nie konkretny kanał, mówimy o tym.

Kanałów organizacji objętych zakazem świadomie tu nie ma. Część z nich bez wątpienia stanowi element wojny informacyjnej wymierzonej w Izrael. Nasze archiwum przechowuje to, co czyta, a w kilku jurysdykcjach, w których publikujemy, przechowywanie materiałów organizacji objętej zakazem to pytanie do prawników, nie do nas. Znajdują się na udokumentowanej liście „nie włączać”, z odnotowanym statusem sankcyjnym każdego operatora — ta luka jest więc decyzją na papierze, a nie przeoczeniem.