Dobór źródeł

Nigdy nie monitorujemy niepotwierdzonej tożsamości. Każde źródło w naszym rejestrze ma (a) zweryfikowany, działający identyfikator oraz (b) wskazaną, sprawdzalną podstawę powiązania z państwem lub z mediami państwowymi. Zakres wyznacza test kierunku, a nie typ źródła: kanał jest monitorowany za narracje, które niesie — a nie po prostu za bycie „prorosyjskim”.

Co liczy się jako powiązanie. Udokumentowana relacja na poziomie zatrudnienia, finansowania, syndykacji treści lub partnerstwa redakcyjnego. Co się nie liczy, choćby brzmiało mocno: podzielanie tych samych poglądów, bycie cytowanym lub wzmacnianym przez rosyjskie media państwowe, jednorazowe wystąpienia gościnne oraz oceny wiarygodności w rodzaju „źródło wątpliwe”. To opis linii redakcyjnej, a nie relacji.

Powiązanie może być historyczne — i podajemy jego daty. Udokumentowany związek, który już wygasł, jest powodem, by źródło nadal czytać, a nie by przestać: precedens istnieje i to wystarczy, żeby mieć źródło na oku. Dlatego każda podstawa ma swoje daty i możesz sam ocenić, czy opisuje coś bieżącego, czy coś z 2017 roku. Czego nigdy nie robimy, to przedstawiania wygasłego powiązania jako aktualnego.

Publikujemy to, co jest udokumentowane — i to, co nie jest. Tam, gdzie organizacja monitorująca ustaliła, że źródło zostało wykorzystane bez jego wiedzy — na przykład jego materiał skopiowała operacja działająca w ukryciu — podstawa mówi o tym wprost. Objęcie monitoringiem nie jest zarzutem wobec właściciela i nigdy nie sugerujemy sankcji, aktu oskarżenia ani wyroku, które nie istnieją.

Źródła są klasyfikowane na trzech poziomach atrybucji:

Pełna lista wszystkich źródeł wraz z ich poziomem i dowodami znajduje się w pięciu zestawieniach: Źródła na Ukrainie, Źródła na Zachodzie, Źródła — wybory w USA, Źródła — Wielka Brytania oraz Źródła — Polska.